♥ Makeup tutorial: Ayumi Yamauchi

ENGLISH VERSION COMING SOON

Dzisiaj trochę Japońskiego snu! Ayumi Yamauchi. Wraz z m.in. Akirą (DISACODE) czy (zapewne) znaną Wam już Re:No, pracuje jako modelka w magazynie KERA. Jest też wokalistką w j-rockowej grupie ADIZ (wcześniej LANCER>>Bee).

Osobiście, uwielbiam ją. Jej wygląd, styl, głos. Jest taka cudowna!

Prowadzi twittera i ameblo, więc jeśli nie kojarzycie jej ni w ząb, to łapki na klawisz, literki w wyszukiwarkę i heja!

Ok, przejdźmy do sedna. Mam dla Was make up tutorial. Będziecie potrzebowały soczewek typu circle lens, (na moje oko) białych, grafitowych i fioletowych cieni do oczu, czarnej kredki lub eyelinera, różu do policzków i oczywiście sztucznych rzęs.
Ready steady go!

Read More

♥ Lana Del Rey for Vogue

ENGLISH VERSION COMING SOON

Lana Del Rey. To już nie pierwszy raz, kiedy wokalistka współpracuje z magazynem. Ma za sobą udział w edycji brytyjskiej, włoskiej i japońskiej. Teraz czas na australijską!

Na okładce październikowego numeru widzimy jak Lana spogląda na czytelnika zza kotary sztucznych rzęs, ubrana w sukienkę z nowej kolekcji Gucciego z motywami kwiatowymi i z delikatnie upiętymi włosami.


Zdjęcia wykonała Nicole Bentley.
Parę z nich możecie obejrzeć na blogu. Po resztę, zapraszam tutaj.

Fotografie utrzymane są w stylistyce lat pięćdziesiątych, czyli- jak wiemy lub nie- tym, w czym gwiazda czuje się najlepiej. Są przede wszystkim kobiece i eleganckie. Śmiejcie się, ale trochę... Majestatyczne.
Wygląda jak księżniczka w teraźniejszym świecie.


A co znajdziemy w środku gazety?
Lana opowie nam o strachu, który towarzyszy jej w czasie każdego występu na żywo czy o tym jak w raz z upływającym czasem wykształciło się jej wyczucie stylu. Niestety nie mam swojego własnego egzemplarza, bo ani w Australii nie mieszkam, ani nie prenumeruję obcojęzycznego Vogue'a. Przepraszam, że wyszukałam dla Was tak mało smaczków. :<

Co sądzicie?

Read More

♥ Pianista/The Pianist

ENGLISH VERSION

'Pianista' to film reżyserii Romana Polańskiego z Adrien'em Brody'm w roli głównej.

Opowiada on losy polsko-żydowskiego pianisty, Władysława Szpilmanna (Brody) w czasie II Wojny Światowej.

Historia zaczyna się kiedy w 1939 r. po wkroczeniu niemieckich wojsk do Polski Niemcy wprowadzają Żydom silne restrykcje, a następnie wyrzucają ich z getta. W jednym z warszawskich gett żyje rodzina Szpilmannów : matka, ojciec, dwie córki oraz dwaj bracia (w tym Władysław), która na każdym kroku jest upokarzana. Z braku pieniędzy zaczynają wyprzedawać swoje obrazy, meble, srebro, a w końcu ukochany przez Władysława fortepian. W końcu dochodzi do tego, że Żydzi zostają wyrzuceni z getta i dopiero teraz zaczyna się ich prawdziwy horror. "Normalni" ludzie są dla nich okrutni i nadają im wiele cierpień. W międzyczasie Władysław zaczyna pracę w kawiarni dla "elity", w której gra na swoim ukochanym instrumencie. Wkrótce potem Niemcy zaczynają wywozić Żydów do "obozów pracy" i rodzina Szpilmanów nie jest tu wyjątkiem. Jak wszyscy zostają zaganiani do bydlęcych wagonów. Młodego Szpilmana w ostatniej chwili wyciąga z szeregu skazańców znajomy żydowski policjant, który rozpoznaje go i uwalnia ratując mu życie. Szpilman już miał nie spotkać się ze swoją rodziną.

 Władysławowi w końcu udaje uciec się z getta z pomocą żydowskiego ruchu oporu.Po ucieczce po kolei pomagają mu jego polscy przyjaciele, a kiedy wybucha polskie powstanie, pianista musi znów ratować swoje życie. Schronienie znajduje w ruinach, jak się potem okazuje, niemieckiej willi, siedzibie wojsk niemieckich.  Zostaje tam przyłapany przez niemieckiego kapitana, który po tym jak dowiedział się, że Władysław jest pianistą, postanawia uratować mu życie.

Po zakończeniu wojny Szpilmann pracuje w Polskim Radiu. Dowiedziawszy się, że w obozie jenieckim jest kapitan, który twierdzi, że uratował mu życie natychmiast się tam udaje. Niestety jest już za późno...

Film choć jest jakby wojenny i biograficzny (nie przepadam za tymi gatunkami) to bardzo mi przypadł do gustu. Choć jak dla mnie jest ciut za długi ;)

Co o nim sądzicie ? Widziałyście go ? Jeśli nie to serdecznie polecam ;D

Read More

♥ 11 rzeczy o nas samych / 11 things about us

ENGLISH VERSION

Zasady:

-Piszemy od kogo dostałyśmy tag

-Odpowiadamy na 11 pytań które zadała nam osoba tagująca.

-Wymyślamy pytania na które będą musiały odpowiedzieć osoby o tagowane przez nas.

- Tagujemy 11 osób.

Tag otrzymałyśmy od: http://miss-sasia.blogspot.com , dziękujemy!


1: Jaki jest Twój najbardziej nostalgiczny program/serial/gra komputerowa/whatever z dzieciństwa?

LA: The Amazing Spider-Man, każdego roku oglądam wszystkie odcinki tej kreskówki, jakie kiedykolwiek się pojawiły.

Akane: Sailor Moon, Crash, Spyro the dragon, Harry Potter... Takie tam.

Aggy: Gra komputerowa "Na kłopoty Pantera" ^.^

2: Jaka jest Twoja ulubiona postać fikcyjna i dlaczego?:

LA: Syriusz Black. Jest dla mnie absolutnym wzorem do naśladowania. Dla ludzi, których kochał spędził 12 lat życia w najstraszniejszym miejscu na świecie. Był gotów poświęcić dla nich wszystko. I to zrobił.

Akane: Severus Snape - muszę tłumaczyć?

Aggy: Hermiona. Chciałabym znać magię i takie tam...

3: Torebka czy plecak?:

LA: Torebka ładniej wygląda, ale plecak jest zdecydowanie wygodniejszy.

Akane: Torebka.

Aggy: Torebka ! ♥

  

4: Jaka cecha charakteru irytuje Cię najbardziej?:

LA: Buta.

Akane: Egoizm/narcyzm.

Aggy: Hmm... Chyba lenistwo, bo sama jestem leniem xd

5: Czy lubisz przebywać z dziećmi?:

LA: Uwielbiam! Mają w sobie tyle życia… I posiadają zdolność niczym niespaczonego postrzegania świata. To jedyne niewinne istoty, jakie chodzą po Ziemi.

Akane: Tak, bardzo.

Aggy: Wielbię ♥

6: Najdziwniejszy przesąd, o jakim słyszałaś?:

LA: Zasłanianie luster po śmierci domownika, by nie uwięzić w nich jego duszy.

Akane: Nie obcinaj paznokci w nocy, bo ciemności ich kawałki mogą się zgubić i przyciągać złe duchy. (Azjatycki Cukier!:>)

Aggy: Umm...Czarny kot. Przecież to tylko kot ;)

7. Spaghetti z mięsem czy bez?:

LA: Bez.

Akane: Z.

Aggy: Zdecydowanie z mięsem.

8. Lubisz happy-endy czy raczej Cię nudzą?:

LA: Nudzą, wolę dramatyczne zakończenia.

Akane: Lubię, jeśli nie są nierealne.

Aggy: Chciałabym żeby moje życie miało happy end, więc lubię je.

9. Jaki jest Twój najdziwniejszy strach dzieciństwa (potwór z szafy, zła pani Krysia itd)?:

LA: Bebok.

Akane: Człowiek z kleju.

Aggy: Bałam się, że coś odgryzie mi stopy jeśli wysunę je z kołdry >_<'

10. Czy jest jakieś zdrobnienie Twojego imienia, którego nie lubisz?:

LA: Sylwiusia…

Akane: Nie.

Aggy: Agusiusia.

11. Jaka jest Twoja ulubiona fryzura?:

LA: Niebieskie końcówki.

Akane: Pastelowo-różowe/łososiowe włosy; długie, falowane jak makaron do zupek chińskich; dwa koczki.

Aggy: Koński ogon :)

Nasze pytania:
1.Ulubiony deser? 
2.Lubisz gotować? Jakie jest Twoje popisowe danie? 
3.Kim chcesz być w przyszłości?
4.Wolisz czytać czy oglądać filmy? Dlaczego?
5.Tytuł i wykonawca piosenki, która opisuje obecny stan Twojego umysłu.
6.Czego najbardziej brakuje Ci z okresu dzieciństwa?
7.Co myślisz o modzie na rozmiar 0?
8.Uważasz, że zwierzęta w cyrku to dobry pomysł? Dlaczego?
9.Najwygodniejsze buty dla Ciebie to...?
10.Jaką stronę internetową odwiedzasz najczęściej?
11.W jakiej sieciówce najchętniej kupujesz ciuchy? (Zara, H&M, itp.)

 Postanowiłyśmy nie wybierać żadnych konkretnych blogów. Zapraszamy Was wszystkich do zabawy. Jeżeli zdecydujecie się odpowiedzieć na nasze pytania, poinformujcie nas o tym w komentarzu, a my Was otagujemy : )

Read More

♥ Rozmowy noca

ENGLISH VERSION 

Ona, Matylda (Magdalena Różczka)- kobieta po trzydziestce, zarabia na życie lepiąc anioły z masy solnej. Mieszka z przyjaciółką-nimfomanką, Weroniką (Weronika Książkiewicz).
Jest niezależna i absolutnie nie wierzy w miłość mężczyzn. Jedyne czego naprawdę pragnie, to dziecko.
Pewnego dnia, wpada na pomysł zamieszczenia w gazecie ogłoszenia, które może pomóc jej w osiągnięciu upragnionego celu.

On, Bartek (Marcin Dorociński) jest szefem kuchni i autorem książek kucharskich, ma trzydzieści cztery lata, nadopiekuńczą matkę i problemy z kobietami.
Przeglądając gazetę, trafia na ogłoszenie Matyldy. Pół żartem pół serio bierze do ręki telefon, wybiera jej numer i dzwoni.

Tak zaczyna się ich wspólna historia. Jak się skończy? Przekonajcie się sami!

Portale filmowe podają, że to komedia romantyczna. A wszyscy wiemy jaki poziom ma przeciętna Polska komedia romantyczna, prawda? Moim zdaniem, to tylko nachalna próba dopasowania filmu do jakiejkolwiek kategorii. Więc nie warto się tym sugerować kompletnie.
Nie jest przesłodzony, wulgarny czy przesadnie ckliwy. Jest subtelny i po prostu ładny.
Ot tak, zwyczajnie lepszy.

Cóż więcej mogę dodać... Bardzo polecam!

Read More

♥ Poupée Girl

ENGLISH VERSION

Poupée Girl (プーペガール)- japoński portal modowy i gra przebieranka w jednym.
Strona stworzona głównie w celu dzielenia się zdjęciami własnych ubrań, zdobywania przyjaciół i przebierania avatara-lalki.

Zacznijmy jednak od początku.
Po założeniu konta na http://pupe.ameba.jp strona kieruje nas w miejsce, gdzie stworzymy swoją własną lalkę (w języku francuskim- poupée), wybierzemy fryzurę i ubierzemy ją w wirtualne ciuchy. Początkowo  dostaniemy wyprawkę, w postaci darmowych ciuszków. Po jakimś czasie jednak nam się znudzą (w sumie na tym polega cała zabawa) i zapragniemy je zmienić. Wówczas należy kupić je za tzw. ribbons, czyli różowe wstążeczki pełniące w serwisie funkcję pieniędzy. 
Jak się jednak łatwo domyślić, w pewnej chwili ich zabraknie. I wtedy co, koniec gry? A nie.
Żeby je zdobyć, robimy na przykład snapshoty, czyli zdjęcia ubioru naszej lalki z każdego dnia.
Jeśli codziennie będziemy kompletować nowe stroje, klikać w tę opcję i w końcu wypełnimy cały miesiąc, dostaniemy za to 500 ribbonów. 
Pamiętajmy jednak, że każda doba kończy się ok. godziny 17 (czasu letniego, 16- czasu zimowego), bo w Japonii już wtedy wybija północ. Więc nie dziwmy się kiedy nie dostajemy nic, jeśli sugerujemy się godziną 00:00 naszego czasu.

Prócz snapshotów, są jeszcze inne sposoby. Sprzedawanie fatałaszków, zapraszanie przyjaciół, klikanie suteki (urocze, fajne, ładne) pod stylizacjami innych osób, komentowanie czy dodawanie ich profili/dodatków do ulubionych... To tylko kilka z nich. Co do reszty, może zostawię Wam jakąś nutkę tajemnicy?

Dobra, jeszcze jeden! 
Suteki. Jeśli zbierzemy ich wystarczająco dużo, może nam to zapewnić wysoką pozycję w rankingu- za co również dostaniemy wstążeczki.


 
Moim zdaniem, Poupée Girl to całkiem fajna sprawa. Na deszczowy dzień, na nudę, na co dzień...
Zagracie?

Read More

♥ Wichrowe Wzgórza / Wuthering Heights

ENGLISH VERSION

 Wichrowe Wzgórza to opowieść o miłości. O absolutnie nietypowej miłości. Katarzyna i Heathcliff poznają się, kiedy są małymi dziećmi. Ojciec Katarzyny i Hindleya przywozi ze sobą Heathcliffa z podróży służbowej do Liverpoolu. Nie pasuje on do obrazu rodziny Earnshawów w najmniejszym stopniu. Służki nazywają go „cyganem”, bo ma ciemną skórę, włosy oraz oczy.

 Hindley darzy Heathcliffa gorącą nienawiścią, natomiast Katy buduje z nim więź, która z czasem przeradza się w wielką miłość. Rodzina Earnshawów mieszka w Wichrowych Wzgórzach, natomiast nieopodal znajduje się posiadłość zamieszkiwana przez Lintonów, która zwana jest Drozdowym Gniazdem. Wtrącając słowo od siebie – mimo iż nie należę do typowo słodkich dziewczynek, ok, nie jestem w żadnym stopniu słodka, nazwy obu domów absolutnie mnie urzekły. Pewnego dnia Katy i Heathcliff docierają do Drozdowego Gniazda, Katarzyna zostaje przyjęta z wszelkimi honorami, natomiast Heathcliff ze względu na swe pochodzenie nie ma prawa przestąpić ich progu. Katarzyna poważnie choruje i zostaje u Lintonów na kilka tygodni. Wystarczająco, by młody Edgar Linton obdarzył ją gorącym uczuciem, a sama Katarzyna nabrała arystokratycznych przyzwyczajeń. Edgar oświadcza się Katarzynie, która przyjmuje jego oświadczyny, lecz jeszcze tego samego wieczoru wyjawia swojej niani – Nelly, jak bardzo kocha Heathcliffa. Jest to dla mnie absolutnie najpiękniejsze pojęcie miłości, z jakim kiedykolwiek się spotkałam. Heathcliff słyszy wszystko, ale dociera do niego tylko to, że Katy upokorzyłaby się wychodząc za niego. Znika na 3 lata. Kiedy wraca, Katarzyna mieszka w Drozdowym Gnieździe i jest całkiem szczęśliwą żoną Edgara oraz przyjaciółką swojej szwagierki – Izabeli.

 Jeśli chcecie się przekonać, co wydarzyło się po powrocie Heathcliffa do Wichrowych Wzgórz – sięgnijcie po tę właśnie książkę. Jest to jedna z moich ulubionych pozycji. Nie ma w niej ani krzty słodkości i jest nie tylko o miłości. Również o zawiłych związkach rodzinnych, lojalności i krzywdach. Ta książka jest prawdziwa. Tak bardzo prawdziwa, jak tylko może być książka. I jestem pewna, że jeżeli ją przeczytacie, będziecie do niej wracać, bo stanie się częścią Was samych.

Read More